Η Μπέτι Γουάιτ, οι ζωολογικοί κήποι και η υπεράσπιση των ζώων

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, η Betty White ανακοίνωσε ότι γράφει δύο απομνημονεύματα , το δεύτερο από τα οποία θα εξιστορεί τις σχέσεις της με τα μη ανθρώπινα ζώα. Ενθουσιάστηκα όταν το άκουσα.

Λάτρεψα την White στο The Mary Tyler Moore Show. Την αγάπησα στο Golden Girls. Πιο πρόσφατα λάτρεψα το γεγονός ότι πέτυχε τον μονόλογό της στο Saturday Night Live. (“Στην εποχή μου δεν είχαμε Facebook. Είχαμε τηλεφωνικό κατάλογο. Αλλά δεν θα σπαταλούσες ένα απόγευμα γι’ αυτό”).

Αγελάδα προσπαθεί να ξεφύγει από το σφαγείο. Δόξα τω Θεώ για αυτό που συμβαίνει στη συνέχεια

Διαφήμιση

Παρόλο που κοντεύει τα 90, ο κωμικός συγχρονισμός της White δεν έχει μειωθεί. Έχει αποδείξει ότι οι ηλικιωμένες, αστείες, συγγραφικές κυρίες είναι καυτές. Στο βιβλίο μου, θα πίστευε κανείς ότι αυτό θα ήταν αρκετό. Αλλά η White έχει εξασφαλίσει μια θέση στην καρδιά μου, την οποία η Tina Fey και η Janeane Garofalo – ακόμα κι αν φιλοξενούν το SNL στα 105 τους – δεν θα δουν ποτέ. Η Betty White είναι υπέρμαχος των δικαιωμάτων των ζώων.

Συμμετέχει στην SPCA του Λος Άντζελες από τη δεκαετία του ’60 και βοηθά στη συγκέντρωση χρημάτων για τον σταθμό Wildlife Waystation . Τον Μάρτιο, η White συνεργάστηκε με το Ίδρυμα Morris Animal Foundation για τη δημιουργία του Betty White Wildlife Rapid Response Fund , αφιερωμένο στη φροντίδα των ζώων σε περίπτωση φυσικών καταστροφών .

Ίσως το πιο διάσημο από τις προσπάθειες της που σχετίζονται με τα ζώα, White κάθεται στο διοικητικό συμβούλιο του L.A. County Zoo . Και γι’ αυτό, έχω ανάμεικτα συναισθήματα. Παρά τα επιχειρήματα ότι οι ζωολογικοί κήποι κάνουν τα παιδιά να ενδιαφέρονται περισσότερο για τα ζώα – και να συμπαθούν τα ζώα -, είμαι ριζικά εναντίον τους (των ζωολογικών κήπων, όχι των παιδιών). Παρόλο που γίνονται βελτιώσεις στους ζωολογικούς κήπους σε όλη τη χώρα, υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος να διανυθεί.

Μπορεί λοιπόν κάποιος να είναι υπέρμαχος των ζώων και ταυτόχρονα υπέρ των ζωολογικών κήπων; Υπάρχουν τόσες απόψεις και τρόποι υποστήριξης των ζώων όσοι και οι άνθρωποι. Πιστεύω ότι όλοι εμείς που εργαζόμαστε πραγματικά υπέρ των ζώων πρέπει, τουλάχιστον, να ακούμε ο ένας τον άλλον. Στην περίπτωση του White, θα είναι χαρά μου.